طعام لذيذى در اين هميان داخل مىكردم براى همين مهر بر آن مىزنند ، پس حضرت آن نان را گرفتند در كاسه‌اى ريزه كردند آب بر آن ريختند ، و نمك بر آن پاشيدند و تناول فرمودند ، بعد از آن فرمودند : اين محاسن را براى خوردن به آتش جهنّم آشنا نمىكنم ، و اين مرا كافى است « 1 » . و در حديث ديگر منقول است : سويد بن غفله در روز عيدى به خدمت حضرت امير المؤمنين عليه السّلام آمد ، ديد نان خشكى و آردى با شير پخته نزد حضرت گذاشته است ، گفت : يا امير المؤمنين روز عيد اين است غذاى تو ؟ فرمود : اين عيدى است براى كسى كه از گناه آمرزيده باشد « 2 » . و حضرت صادق عليه السّلام فرمود : حضرت امير المؤمنين عليه السّلام هيزم و آب به دوش خود به خانه مىبردند ، و خانه را جاروب مىكردند ، و حضرت فاطمه عليها السّلام آسياب مىكردند و خمير مىكردند و مىپختند « 3 » . و به سند ديگر مروى است كه : حضرت در كوفه خرمائى خريده بودند ، و بر كنار ردا كرده و به خانه مىبردند ، اصحاب چون ديدند مبادرت نمودند كه از آن حضرت بگيرند و به خانه رسانند ، حضرت فرمود : صاحب‌خانه سزاوارتر است به بار ايشان برداشتن از ديگران « 4 » . و به روايت ديگر فرمود : از كمال كامل چيزى كم نمىشود كه نفعى خود به عيال خود برساند « 5 » .

--> ( 1 ) بحار الانوار 40 / 325 . ( 2 ) بحار الانوار 40 / 326 . ( 3 ) بحار الانوار 41 / 54 . ( 4 ) بحار الانوار 41 / 54 . ( 5 ) بحار الانوار 41 / 54 .